Twierdza Râșnov – chłopski zamek w sercu Transylwanii. Jedna z najciekawszych warowni Rumunii.

 Twierdza Râșnov – gdzie leży i dlaczego nazywana jest chłopskim zamkiem?

Twierdza Râșnov góruje nad niewielkim miasteczkiem o tej samej nazwie, położonym między Braszowem a słynnym Bran. Ilekroć jechaliśmy w stronę gór Bucegi, widok twierdzy osadzonej wysoko na skalnym wzgórzu – rano ciemnej i surowej, a wieczorem pięknie rozświetlonej zachodzącym słońcem – za każdym razem budził w nas ciekawość i przyciągał wzrok. Jej położenie na skalistym wzgórzu nie jest przypadkowe – miała być ostatnią linią obrony dla mieszkańców okolicznych miejscowości. 

Twierdza Rasnov

Określenie „chłopski zamek” odnosi się do tego, że Twierdza Râșnov nie była rezydencją władców ani siedzibą możnych rodów. Zbudowali ją i utrzymywali zwykli mieszkańcy okolicznych wsi – chłopi i rzemieślnicy, którzy potrzebowali miejsca obrony przed najazdami.

To oni finansowali jej rozbudowę, bronili jej podczas oblężeń i traktowali jak wspólne schronienie. Dlatego twierdza ma surowy, praktyczny charakter i bardziej przypomina ufortyfikowaną wieś niż klasyczny zamek.

Zamki chłopskie i kościoły warowne często wrzuca się do jednego worka, bo oba typy budowli pełniły funkcję schronienia. W rzeczywistości różnią się jednak dość wyraźnie. 

🏰Zamek chłopski – samodzielna twierdza na wzgórzu, zbudowana i utrzymywana przez mieszkańców wsi. Służyła jako pełnoprawne schronienie podczas najazdów, z własnymi murami, basztami i zabudowaniami.

⛪Kościół warowny – świątynia otoczona murami obronnymi. Centrum stanowi kościół, a funkcja obronna była dodatkiem, nie głównym celem budowli. O saskich kościołach warownych przeczytacie pod tym linkiem Kościoły warowne

Historia Twierdzy Râșnov – od krzyżackiej warowni po symbol obrony Siedmiogrodu

Początki twierdzy sięgają XIII wieku, kiedy w regionie działali Krzyżacy. To oni stworzyli pierwsze umocnienia, które później rozbudowali sascy osadnicy.

Przez kolejne stulecia Râșnov pełnił rolę schronienia podczas najazdów – Tatarów, Turków i innych armii, które regularnie pustoszyły Siedmiogród.

Chłopski zamek to surowa, praktyczna konstrukcja, której każdy element miał służyć obronie. Od południa, zachodu i północy twierdza jest chroniona stromymi, niemal pionowymi klifami sięgającymi około 150 metrów wysokości. Naturalne ukształtowanie terenu sprawia, że wspinaczka od tych stron jest praktycznie niemożliwa, dlatego właśnie te kierunki stanowiły najmniejsze zagrożenie dla obrońców. Cały wyniesiony teren wzmacniają dodatkowo zewnętrzne wieże, szczególnie widoczne na północnym skrzydle i w zachodnim narożniku.

Wschodnia część twierdzy wygląda zupełnie inaczej. Ze względu na kształt litery U oraz brak naturalnych przeszkód była najbardziej narażona na atak. To właśnie tam skoncentrowano najcięższe fortyfikacje: grubsze mury, dodatkowe baszty i bardziej rozbudowane systemy obronne. Dzięki temu nawet najsłabszy punkt twierdzy stawał się trudny do zdobycia.

Potężne mury otaczają cały kompleks, a liczne baszty pozwalały obserwować dolinę i odpierać ataki. Wewnątrz znajdowały się domy mieszkalne, warsztaty, magazyny i pomieszczenia gospodarcze – małe, kamienne budynki tworzące coś na kształt miniaturowego miasteczka.

Niestety duży napis na bramie "STOP" nie pozostawiał złudzeń, że najciekawszej części warowni nie uda się nam zobaczyć. Oczywiście dostaliśmy tę informację już przy zakupie biletu, jednak łudziłam się, że może w jakiś zakamarek uda się wcisnąć i zobaczę coś więcej niż zamkowe mury 😭

😒 Tyle widać za krat ...

Râșnov słynął z tego, że niemal nigdy nie został zdobyty. Widać, że tradycja jest nadal podtrzymywana 😂, musieliśmy zostać pod murami. 

I nie zobaczyłam studni, w której wyryte są wersety z Koranu. To jedna z ciekawszych historii związanych z tym miejscem . Jak wspominałam, Rasnov nigdy nie został zdobyty oprócz jednego wyjątku, kiedy to w roku 1612, wróg odkrył i odciął dostęp do tajnego źródła wody. Po tej porażce mieszkańcy postanowili, że taka sytuacja nie może się powtórzyć. W latach 1623–1642 wykopano więc studnię o głębokości około 146 metrów – jedno z najbardziej imponujących osiągnięć inżynieryjnych w regionie. 

Legenda o studni w Twierdzy Râșnov

Według miejscowej opowieści studnię w twierdzy mieli wykopać tureccy jeńcy, zmuszeni do pracy w litej skale przez długie 17 lat. W czasie kopania wyryli na jej ścianach wersety z Koranu, wierząc, że modlitwa pomoże im odzyskać wolność. Mieszkańcy obiecali im uwolnienie po zakończeniu prac, lecz zakończenie historii różni się w zależności od wersji legendy – jedne mówią o dotrzymaniu obietnicy, inne o tragiczniejszym finale. Niezależnie od prawdy, studnia stała się symbolem wytrwałości i nadziei, a jej historia do dziś dodaje twierdzy wyjątkowego, tajemniczego charakteru.

Jak widać, twierdza nadal jest gotowa do odparcia wrogów 😉

Punkty widokowe

Pomijając wszystko warto wyjść na wzgórze z zamkiem, choćby dla pięknej panoramy jaka się stąd rozciąga na Masyw Bucegi , skalistą Piatra Craiului i nieco niższy Masyw Postăvarul. 

To jedno z tych miejsc, gdzie można po prostu usiąść na murze i patrzeć przed siebie 😎

Bucegi -panorama jest jednym z największych atutów twierdzy. 

Można podziwiać również widoki z wieży nad bramą.

U podnóża twierdzy miasteczko Rasnov, dalej Zarnesti i horyzont zamyka potężna ściana Piatra Craiului. 

Zwiedzanie Twierdzy Râșnov – co można zobaczyć dziś?

Obecnie twierdza jest udostępniona tylko częściowo.

Dostępne są m.in.: fragmenty murów obronnych, zewnętrzny dziedziniec, punkty widokowe z panoramą na Piatra Craiului i okoliczne doliny.

Zamknięte pozostają liczne domy mieszkalne, część muzeum i część wewnętrznego dziedzińca. 

Ślazówka turyngska

Rozchodnik wielki 

🌸Można też spojrzeć zupełnie blisko, pod same nogi, i zachwycić się ostatnimi kwiatami późnego lata. Te małe akcenty kolorów pięknie kontrastują z surowością murów twierdzy 😊 

Twierdza Râșnov to jeden z najciekawszych przykładów chłopskich zamków w Transylwanii – surowa, praktyczna warownia zbudowana przez mieszkańców okolicznych wsi, którzy przez stulecia bronili się tu przed najazdami. 

Położona na skalnym wzgórzu, otoczona naturalnymi klifami i wzmocniona potężnymi murami, mimo częściowego zamknięcia, wciąż ma wyjątkowy klimat Transylwanii sprzed kilku stuleci — tej, w której nigdy nie było wiadomo, czy zza zakrętu wyłoni się wróg, czy tylko sąsiad wracający z pola…